YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8249
KARAR NO : 2022/9357
KARAR TARİHİ : 22.12.2022
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.10.2021 tarih ve 2021/161 E. – 2021/339 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “TAÇ şekil” ibaresinden oluşan markanın 01-45. sınıflara giren tüm emtia ve hizmetlerde kullanılması düşüncesi ile tescili için davalı Kurum’a 20.04.2016 tarihinde başvuruda bulunduğunu, başvurunun 2016/35871 kod numarası ile kayıtlara girdiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca başvuru kapsamından bir kısım malların çıkarıldığını, bu kısmi red kararına davacı tarafından yapılan itirazın da YİDK kararı ile reddedildiğini, başvurunun, kapsamında kalan mallar açısından ilan edilmesine karar verildiğini, başvurunun yayımına diğer davalılar tarafından 556 s. KHK’nin 8/1-b maddesine göre itiraz edildiğini, davalılardan Taç Eğitim Araçları ve İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan itirazın Markalar Dairesi tarafından kısmen kabul edildiğini ve başvuru kapsamından 28. sınıfta yer alan bir kısım malların çıkarıldığını, Markalar Dairesi kararına, diğer davalılar Yıldız Holding A.Ş. ve Taç Mutfak Eş. Ltd. Şti. tarafından, itirazların reddi bakımından itiraz edildiğini; davacı tarafından ise kısmi red kararına karşı itiraz edildiğini, itirazları inceleyen YİDK tarafından davacının kısmi red işlemine itirazlarının reddedildiğini, diğer davalı … ve Taç Mutfak Eşy. Ltd. tarafından yapılan itirazların kabulü ile davacı başvurusundan 35.05. sınıfta yer alan bir kısım hizmetin daha çıkarıldığını ileri sürerek, YİDK’in 2017-M-8639 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Bu kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar, Dairemizin 01.03.2021 tarihli kararı ile bozulmuştur.
İlk derece mahkemesince, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre, dava konusu 2016/35871 kodlu ve “TAÇ+ şekil” ibareli marka başvurusu hakkında KHK’nın 7/1-b maddesi gereği kısmen reddi yönünde verilen YİDK kararının, iptali koşullarının gerçekleşmediği, 556 sayılı KHK’nın 8/1/b maddesi çerçevesinde taraf markalarının 28. sınıf yönünden aynı / aynı tür emtiaları kapsadıklarının görüldükleri, dava konusu başvurunun kapsamından çıkarılan 35. sınıf hizmetler yönünden ise davalıların markalarının kapsamlarındaki mallar ile benzer/ilişkili hizmetler olduğu, davacı markası kapsamından çıkarılan 30., 07., 08., 11., 21., sınıf ile sınırlandırılmış satış hizmetlerini kapsayan 35.06. alt grup hizmetler açısından benzerliğin bulunduğu, markalar arasında, davaya konu marka başvurusunun 28. ve 35. sınıftaki çekişme konusu mallar ve hizmetler açısından, hitap edilen tüketici nezdinde, KHK ‘nın 8/1-b maddesi anlamında halk nezdinde karışıklığa neden olacak derecede bir benzerliğin bulunduğu, kazanılmış hak iddiası bakımından bir kısım markaların tescil tarihleri üzerinden 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmediği, dava konusu YİDK kararı tarihinde halen hükümsüzlük tehdidi altında bulunduğu, bu markaların taraflar arasında çekişme konusu olmaktan çıkmadığı, davacının kazanılmış hak iddiasına mesnet diğer markalarının da tescilli olduğu ürünler bakımından fiili kullanımını tevsik eder nitelikte delillerinin olmadığı, Yargıtay’ın “kazanılmış hak” incelemesi için referans olan kararlarında anılan “fiili kullanım” şartının gerçekleşmediği, davacının önceki tarihli markalarının, dava konusu marka başvurusu bakımından müktesep hak teşkil etmediği, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.