Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2021/8297 E. 2023/2308 K. 13.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8297
KARAR NO : 2023/2308
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2019/1064 Esas, 2021/1334 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2016/692 E., 2019/54 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafın müvekkili şirkete nakliye hizmeti sunması karşılığında nakliye avansı verildiğini, davalı tarafın bir kısım nakliye hizmetlerini yerine getirmesine rağmen 135.061,20 TL’lik kısım için nakliye hizmetlerini yapmadığından dolayı müvekkil firmaya borçlu olduğunu, davalı tarafa 15.06.2016 tarihinde ihtarname gönderilmesine rağmen borcunu ödemediğini, bu sebeple davalı hakkında icra takibi yapmak zorunda kaldığını, Büyükçekmece 3.İcra Müdürlüğünün 2016/7539 E. sayılı dosyasında takibe vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %20’den aşağı olmamak üzere inkâr tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların Yenikarpuzlu Beldesi ve Esetçe Beldesi Belediyelerine parke taşı taşımacılığı konusunda anlaşma yaptıklarını, anlaşmaya göre müvekkili şirketin Silivri As Beton’dan alınacak olan parke taşlarını taşıyacağını, 2014-2016 yılları arasında müvekkil şirketin bu taşımayı yaptığını, fakat davacı şirket ile Esetçe Belediyesi arasında ödemelerden kaynaklanan bir sorun oluştuğu için Esetçe Belediyesi’ne söz konusu parke taşlarının tamamının taşınamadığını, müvekkil şirketin üstlendiği işi tamamen yerine getirdiğini, işin eksik yapılması açısından müvekkili şirketin bir kusuru bulunmadığını, hesaplamalara göre davacı şirkete 20.000,00 TL borcu bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın alacağın varlığını ispat etmesi açısından herhangi bir delil sunmadığı, verilen avans ve yapılan işe göre iadesi gereken miktarın 611,00 TL olduğu, ancak davalı vekilinin cevap dilekçesindeki açık beyanı ile 20.000,00 TL borç bulunduğunun kabulü karşısında davanın bu miktar yönünden kabulüne, davasının kısmen kabulü ile davalı vekilinin kabul beyanı kapsamında, davalının Büyükçekmece 3.İcra Müdürlüğünün 2016/7539 E. sayılı dosyasına vaki itirazının 20.000,00 TL asıl alacak üzerinden iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren %10.50 oranını aşmamak üzere değişen oranlarda avans faizi uygulanarak ve takip talebindeki diğer koşullar ile devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, hükmedilen alacağın %20’si olan 4.000,00 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşımanın davalı tarafından taşıma senedi ile ispatı gerektiğini, dosyadaki sevk irsaliyelerinde taşımanın davalı tarafından yapıldığını gösteren bir belge bulunmadığını, Esetçe Belediyesi tarafından gönderilen sevk irsaliyelerinde plakaları belirtilen araçların davalıya ait olmadığını, müvekkili tarafından avans ödemesi yapıldığı halde davalının taşımaları yapmadığını, davalı tarafından taşımanın yapılmadığının ikrar edildiğini, davalının fatura düzenlemediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, taşıma sözleşmesi kapsamında davalı taşıyıcıya fazladan ödendiği ileri sürülen miktarın istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun (2004 sayılı Kanun) 67 inci maddesi.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.