YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8375
KARAR NO : 2022/8913
KARAR TARİHİ : 12.12.2022
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.09.2019 tarih ve 2019/306 E. – 2019/364 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “destech”, “destek”, “destek akademi”, “destek danışmanlık” ve benzeri ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “wd webdestek.” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’ye başvuruda bulunduğunu, 2012/32277 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteni’nde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığı’na itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili markasının ve başvurunun bu marka ile karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer olduğunu, müvekkilinin tanınmışlığından haksız yararlanacağını bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek, 2014-M-4388 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı 2012/32277 sayılı başvurusunun 42.sınıf hizmetler için “wd webdestek” ibaresinden oluştuğu, davacı itiraza dayanak markalarının ise “DESTEK”, “DESTECH”, “DESTEK AKADEMİ”, “DESTEK PATENT”+şekil” ve destek esas unsurlu ibarelerden oluştuğu ve davalı başvurusundaki hizmetler yönünden koruma altında olduğu, davacı markalarının destek esas unsurlu markalardan oluştuğu, taraf markaların hitap ettikleri ortalama tüketici dikkate alındığında markalar arasında bir ilişki kurma yanılgısına düşebileceği, işletmeler arasında ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere başvuru konusu 42. sınıf yönünden iltibas tehlikesi yaratacağından Yargıtay 11.Hukuk Dairesi’nin incelemesinden geçerek kesinleşen ve davacı şirketin taraf olduğu 2014/15475 K, 2019/888 K sayılı ilamlarının da emsal mahiyette olduğu anlaşıldığından, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK’nın 2014-M-4388 sayılı kararının iptaline, 2012/32277 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.
Karar, davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kurum vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı kurum vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurumdan alınmasına, 12/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.