YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8965
KARAR NO : 2023/3089
KARAR TARİHİ : 18.05.2023
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2018/2632 Esas, 2021/1255 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2017/80 E., 2018/183 K.
Taraflar arasındaki endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün tespiti, durdurulması, önlenmesi, ref”i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına tescilli 2014/01093 sayılı “Yatak Teşhir Standı Yerleşimi” ve 2014/00683 sayılı “Yatak Teşhir Standı-1” isimli endüstriyel tasarım belgesi bulunduğunu, davalının kendisine ait çeşitli mağazalarda müvekkiline ait tasarımları birebir ve izinsiz olarak ticari amaçla kullandığını, davalıya ait internet sitesinde Samsun Bağdat Caddesi satış mağazasında teşhir ürünü olarak müvekkili şirketin üzerinde hak sahibi olduğu tasarımlara yer verdiğini, söz konusu internet adresi içeriğinin 12.04.2017 tarihinde noterlikçe e-tespit tutanağıyla tespit edildiğini ileri sürerek, müvekkilinin tescilli endüstriyel tasarımlarına vaki tecavüzün tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, ref’ine, tecavüz teşkil eden kullanımdaki “Yatak Teşhir Ürünleri ile Standlarının” imhasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından söz konusu teşhir stantları kullanılmadığını, müvekkilinin herhangi bir şekilde mağazası bulunmadığı gibi müvekkilinin üretim yapmış olduğu adresinin dışında herhangi bir yerde de mağazasının mevcut olmadığını, dava dilekçesinde bahsedildiği üzere Samsun Bağdat Caddesi satış mağazasında kullanılan ürünler ile müvekkilinin bir ilgisi bulunmadığını müvekkiline ait olan “Uyku Dünyası” isminin Samsun’daki başka bir firma tarafından kullanılıyor olmasının davacıyı yanılttığını, Samsun’daki firma ile müvekkilinin herhangi bir bağından söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile internet sitesindeki açıklamalar bayi adresleri, noter tespitindeki bulguların davacının iddiasını doğruladığı, her ne kadar yargılama aşamasında talimat yoluyla yapılan keşifte kullanıma ilişkin iz ve bulgulara ulaşılamamış ise de, davalı şirketin dava tarihi itibariyle yaptığı tanıtımların kanıtlandığı, sonradan, anılan bayide fiili kullanımın kaldırılmış olması çekişme için sonuca etkili olmadığı, nitekim fiili tespit ve tescilli tasarımın karşılaştırılması suretiyle tasarım uzmanı ve sektör uzmanından usulüne uygun rapor alındığı, buna göre davalı kullanımları, yapılan tanıtımlar ve teşhirlerin, davacıya ait 2014/00683 ve 2014/01093 tasarımların koruma kapsamına girdiği, davacı tasarımlarının ihlal edildiği, davalının kural olarak aynı veya belirgin benzer teşhir stantları ile ticaretini sürdürmek için 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun) hükümlerine uygun olarak davacıdan izin, lisans alması gerektiği, aksine davranışın 6769 sayılı Kanun’un 81 inci maddesi kapsamında tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının davacıya ait 2014/01093 ve 2014/00683 no.lu yatak teşhir stantlarına belirgin benzer teşhir stantlarını kullanmasının tasarım hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine, bundan böyle önlenmesine ve tecavüze ilişkin kullanımların (mevcutsa kaldırılmasına, gerek fiziki gerek internet ortamından çıkartılmasına) ve imha edilmesine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin Kayseri’de faaliyet gösterdiğini, ticaret sicil kayıtlarına göre şirketin Organize Sanayi Bölgesi …/Kayseri adresinde faaliyet konusu ürünlerin imalatını yaptığını, müvekkili şirket tarafından söz konusu stantlar kullanılmadığını, davaya konu stantların kullanıldığının belirtildiği mağazanın Samsun’da bulunduğunu, bu mağazanın işletmeciliğinin …tarafından yapıldığını, bu mağaza ve davaya konu stantların müvekkili firma ile bir ilgisi bulunmadığını, bunların işletme sahibi tarafından yaptırılarak kullanıldığını, müvekkilinin yalnızca ürettiği yatak ve bazaların satışını yaptığını, müvekkili firma ile kurulan stantların ve bunların kullanıldığı mağaza bir ilgisi olmadığı halde davanın kabulüne karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar Samsun’da istinabe yoluyla yapılan keşifte e-tutanaktaki tespitlerden hiçbirine rastlanmadığı, keşifte beyanda bulunan iş yeri çalışanı tarafından bu işyerinin dava dışı kişiye ait olduğu, iş yeri yeni açıldığı için henüz vergi kaydı ve işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı bulunmadığı bildirilmiş ise de dosyadaki delillere göre noterde yapılan e-tespit tutanağına konu internet sayfasının başlığındaki internet adresinde davalı şirketin Kayseri’deki adresine yer verilmiş olduğu, internet adresinin davalı şirket ortağı ve yöneticisine ait olduğunun tespit edildiği ve internet adresiyle aynı olan ve internet görüntüsünde markasal olarak kullanılan “uykudunyası” ibaresinin davalı şirket adına marka başvurusunun yapıldığı dikkate alındığında davalı şirket ile tecavüz eyleminin gerçekleştiği mağaza arasında fiili bir bağlantı bulunduğu anlaşıldığı, tasarıma tecavüzün varlığına dair bilirkişi raporu benimsenerek davanın kabulüne dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, endüstriyel tasarım belgesine tevacüzün tespiti, önlenmesi, durdurulması ve ref’i istemine istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.