YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/9052
KARAR NO : 2023/476
KARAR TARİHİ : 24.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
HÜKÜM : Kısmen kabul
Taraflar arasındaki tasarım ve markaya tecavüzün tespiti, men-i, maddi- manevi tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının “ESPOLİGON” ve “İSCORE” ibareli tescilli markalarının bulunduğunu, bu markalar ile poligon hizmeti verdiğini, yine poligon işletmesine yönelik Türk Marka ve Patent Kurumu nezdinde tescilli tasarımının bulunduğunu, davalı ile davacı arasında tasarımın kullanılması için anlaşma yapılmak istendiğini; ancak fiyat konusunda anlaşılamadığından yapılamadığını, anlaşmanın yapılmamasına rağmen davalı tarafından müvekkilinin tasarımının aynısı olacak şekilde poligon işletmesi kurulduğunu, bu durumun müvekkili adına tescilli tasarım ve markalara tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek davacıya ait tescilli tasarım ve markalara tecavüzün tespitine, tecavüz nedeniyle uğranılan zarara bağlı olarak 5.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin işletmesi ile davacının tasarımları arasındaki tek benzerliğin kırmızı ve beyaz renklerden ibaret olduğunu, markaya ve tasarıma tecavüzün söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Mahkemece Verilen Karar
Mahkemenin 26.11.2019 tarih, 2018/313 E. ve 2019/605 K. sayılı kararı ile davacıya ait tasarımın 1.1 ve 1.2 sayılı görselleri ile davalının iş yerindeki giriş bankosunun özelliklerinin ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, tecavüz fiilinin işlendiği hatta devam ettiği, davalının markalarından “Cafe Poligon” ile davacı markaları arasında tecavüzden bahsetmenin mümkün olmadığı zira ortak markaları olan “poligon” kelimesinin tek başına bir marka vasfına sahip olmadığı, davalının “Er Pol” ibareli markası tek başına ayırt edici vasfa sahip olmadığından tecavüzden bahsetmenin söz konusu olmadığı, haksız rekabetin oluştuğu, davacının manevi zararını ispatlayamayacağı ayrıca dosyaya sunulan deliller kapsamında davacının somut bir kazanç kaybının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
B. Bozma Kararı
Dairemizin 13.10.2020 tarih, 2020/237 E. ve 2020/4035 K. sayılı kararıyla davacının tazminat istemine ilişkin olarak öncelikle dava dilekçesindeki tazminat talebinin 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname’nin (554 Sayılı KHK) 52 nci maddesinde belirtilen seçimlik haklardan herhangi birine yönelik olup olmadığının tespiti, seçim hakkı tercihinde bulunmasının sağlanması, seçim hakkı kullanıldıktan sonra bu doğrultuda tarafların delillerinin toplanması ve bu aşamadan sonra dosyanın tazminat hesabı yapılabilmesi için alanında uzman bilirkişi heyetine tevdi sağlanarak bilirkişi raporu alınması; zararın tam olarak belirlenmesinin mümkün olmadığı durumda ise somut olayın özellikleri de nazara alınarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun)50 nci maddesi uyarınca hakkaniyete uygun bir miktar tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde tasarım hakkına tecavüz nedeniyle uğranılan maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.
C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının, davacıya ait tescilli tasarımının 1.1 ve 2.1 numaralı görsellerinin kullanımının tecavüz teşkil ettiği, yapılan kolluk araştırması dosya kapsamına uymadığından davalının tecavüzünün ne kadar sürdüğünün tam olarak tespit edilemediği, 6098 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi nazara alınarak davanın kısmen kabulü ile davalının davacıya ait tescilli “Poligon İç Mekan” konulu tasarımının 1.1. ve 2.I numaralı görsellerinin kullanımın tecavüz teşkil ettiğinin tespiti ve menine, davalının kullandığı belirtilen “Cafe Poligon” ve “Er pol” isimlerinin kullanımının davacıya ait “Erpoligon” ve “İscafe” markaları açısından tecavüz olmamakla bu konudaki taleplerinin reddine, davacı tarafın tazminata ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 6098 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi kapsamında 20.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun hesaplama içermediğini, hükmedilen tazminatın gerekçesinin ortaya konulmadığını, denetime elverişli hesaplama yaptırılarak bir bedele hükmedilmesi gerektiğini, müvekkilinin zararının karşılanmadığını, zararın hesaplanabilir nitelikte olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.
2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tasarıma tecavüz bulunduğuna ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu, müvekkilinin kendi fikri çalışmaları sonucu iş yerini açtığını, bilirkişi raporlarında davacının tazminat talebinin hesaplanamadığını, somut olayda tasarımdan bahsetmenin mümkün olmadığını, bu nedenle markaya ve tasarıma tecavüzün söz konusu olmadığını, davacının tasarımı ile dava konusu iş yerinin karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacıya ait markanın ve tasarımın haksız olarak kullanılması nedeniyle tecavüz’ün tespiti, men’i, maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1.6098 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi
2. 554 sayılı KHK’nın 52 nci maddesi.
3. Değerlendirme
Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle
Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.