Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2022/3130 E. 2022/4186 K. 30.05.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/3130
KARAR NO : 2022/4186
KARAR TARİHİ : 30.05.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.11.2018 tarih ve 2015/1232 E. – 2018/1072 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 03.02.2022 tarih ve 2019/1609 E. – 2022/88 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Dava, davacının çocuğunun vefat etmesi sebebiyle uğranılan 20.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin davanın reddedilmesi ve kesinleşmesi sonrasında başka bir davada verilen hükme dayalı olarak yargılamanın iadesi talebine ilişkindir. Karar tarihi olan 03.02.2022 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 107.090,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK’nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği, daha önce İstanbul 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/76 Esas sayılı dosyasından yapılan yargılamada davacı vekilinin 31.10.2011 tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporları doğrultusunda davanın 18. 077,83 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminat istemi yönünden kabulüne karar verilmesini talep ettiği, davacı taraf için reddedilen toplam 40.000,00 TL’nin temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK’nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.