YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/38
KARAR NO : 2022/61
KARAR TARİHİ : 10.01.2022
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.11.2016 gün ve 2015/688 E. – 2016/798 K. sayılı hükmün duruşmalı ve adli yardım talepli olarak Yargıtayca incelenmesi davalı … vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Dosyanın incelenmesinde; davanın, banka yöneticisi ve görevlilerinin sorumluluğuna dayalı alacak istemine ilişkin olduğu, yerel mahkemece davalı … yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın davacı vekili ile diğer davalılar … ve … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.05.2019 tarih 2019/519 E. – 2019/3856 K. sayılı kararı ile düzelterek onandığı, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin Dairemizin 03.06.2021 tarih 2019/4988 E. – 2021/4725 K. sayılı kararı ile reddine karar verildiği, davalının kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.
1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalı …’ın temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Davalının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı Kanun’un 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davalı tarafça, adli yardım talepli temyiz dilekçesine ekli olarak mali durumunu gösterir bir kısım belgeler dosyaya sunmuş ise de sunduğu belgeler adli yardım talebinin değerlendirilmesi için yeterli değildir. Bu durumda, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalının adli yardım talebini haklı gösterecek yeterli bilgi ve belge sunulmadığından davalının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Davalı …’ın kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalıya işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun ile değişik 434. maddesi uyarınca 397,80 TL maktu temyiz başvuru harcı ile 132.859,05 TL nispi temyiz karar harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin yatırılması için muhtıra çıkarılması ve sonucuna göre HUMK 434. md. göre işlem yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı …’ın kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.