YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/4229
KARAR NO : 2022/5275
KARAR TARİHİ : 27.06.2022

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.06.2021 tarih ve 2021/2 E. – 2021/193 K. sayılı kararın davalı … vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nce verilen 21.02.2022 tarih ve 2021/2396 E- 2022/140 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı … vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm davalı … vekiline 30.03.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. HMK’nın 366. maddesi delaletiyle uygulanan 343/5. maddesine göre temyize başvuru tarihi HMK 118. maddesine göre temyiz dilekçesinin kaydedildiği tarih olup, davalı …’nin temyiz dilekçesinin UYAP’a davalı vekilince yüklendiği 18.04.2022 tarihi temyiz tarihidir. Davalı … vekili yasal süre sonu olan 13.04.2022 tarihinden sonra 18.04.2022 tarihinde hükmü temyiz etmiş olup, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 E. – 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz süresi geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temlik alan davalı vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı …’ye iadesine, 27/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.