YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/5104
KARAR NO : 2022/6625
KARAR TARİHİ : 04.10.2022
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.09.2018 gün ve 2016/361 – 2018/325 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.03.2022 gün ve 2020/5285 – 2022/2002 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü;
Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen bayilik sözleşmesini davalı ihlal ettiği gibi cari hesap borcunu da ödemediğini, cari hesap alacağının ve 100.000,00 Euro cezai şart bedelinin tahsili için Milletlerarası Tahkim Kanunu’na dayalı olarak İstanbul Ticaret Odası nezdinde tahkim başvurusunda bulunulduğunu, davalının karşı davası ile 100.000,00 Euro cezai şart istediğini, tahkim yargılaması sonunda asıl davada davacının cezai şart isteminin reddine, cari hesap alacağının 16.212,267 TL yönünden kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin tüm taleplerinin dosya kapsamından kabulü gerektiği gibi talebe rağmen kabul edilen cari hesap alacağına ihtar tarihi olan 28.05.2013’den itibaren faize hükmolunmamasının ve yine asıl dava kısmen kabul edildiği halde müvekkili davacı yararına vekalet ücretine hükmolunmamasının doğru olmadığı ileri sürerek tahkim kararının asıl dava yönünden iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre,davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 168,30 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.