Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2022/5313 E. 2022/7154 K. 19.10.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/5313
KARAR NO : 2022/7154
KARAR TARİHİ : 19.10.2022

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2020 gün ve 2016/150 – 2020/73 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.04.2022 gün ve 2020/6079 – 2022/3196 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında “Kebo Franchising” sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin toplam 100.000.-TL franchising bedelini davalının hesabına yatırdığını, davalının öncelikle 05.03.2012 ve 22.03.2012 tarihli ihtarnameleri gönderdiğini, ardından da 07.05.2012 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi kötüniyetle ve haksız feshettiğini, davalının başından itibaren sözleşmedeki yükümlülüklerine aykırı davrandığını, müvekkilinin tüm taleplerine rağmen 100.000.-TL’lik franchising bedeline ilişkin faturayı düzenlemediğini, bu faturanın düzenlenmesini müteakip davalının müvekkiline gönderdiği ürünlerin bedelini fahiş tutarda artırdığını, böylece müvekkilini pes ettirmeye çalıştığını, fiyat sıkıştırması yoluyla marka içinde haksız rekabet oluşturduğunu, davalının aynı işi aynı şehirde yaptığını, hakim durumunu kötüye kullanarak kendi lehine haksız rekabet teşkil edecek fiilerde bulunduğunu, yasal prosedüre aykırı üretilmiş sos ve mayonezi müvekkiline verdiğini, hiçbir zaman sağlıklı ürün temin etmediğini, davalının Türk Gıda kodeksine uygun ürün temin edemeyeceğini anlayınca müvekkili ile olan sözleşmesini feshettiğini, bu haksız fesih sonucu bir çok ürünün müvekkilinin elinde kaldığını ileri sürerek franchise bedeli için şimdilik 100.000.-TL’nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte, işyerine alınıp düşük fiyatla elden çıkartılmak zorunda kalınan demirbaşlardaki değer kaybı için şimdilik 10.000.-TL’nin, işyerindeki işletme çerçevesinde yapılan onarım, dekor, tefriş gibi giderler için şimdilik 50.000.-TL’nin, haksız fesih nedeniyle yoksun kalınan kâr için şimdilik 50.000.-TL’nin, davacının elinde kalan ürünlerin karşılığı olarak şimdilik 2.500.-TL’nin, davacının marka değerini, kalitesini, müşteri sayısının artırması sebebiyle şimdilik 5.000.-TL’nin fesih tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte, fazladan ödedikleri bedelin karşılığı şimdilik 9.630.-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte, 50.000.-TL manevi tazminatın fesih tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, franchising sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini, davacı taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalının sözleşmeyi feshinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, manevi tazminat talepleri ile fazlaya ilişkin diğer taleplerin reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 168,30 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.