YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/6109
KARAR NO : 2023/697
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığı

Taraflar arasındak ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda, Mahkemece davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı Türkiye İş Bankası A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı Türkiye İş Bankası A.Ş. vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davac vekili; davacının satın almış olduğu taşınmaz üzerinde davalı lehine konut finansmanı sözleşmesi nedeniyle ipotek bulunduğunu, davacının davalı bankaya, ipoteğin kaldırılması amacıyla kalan kredi borcunu ödemesine rağmen davalının ipoteği kaldırmadığı gibi davacı aleyhine takip yaptığını ileri sürerek, taşınmaz üzerindeki ipoteğin fekkini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili; dava konusu ipoteğin, taşınmaz dava dışı eski malik …adına kayıtlı iken …’ün doğmuş ve doğacak tüm borçlarına teminat teşkil etmek üzere verildiğini, …’ün dava dışı genel kredi sözleşmesi borçlusu …’a müşterek borçlu müteselsil kefalet sözleşmesi nedeniyle kefalet sorumluluğunun devam ettiğini, …’ün doğmuş ve doğacak tüm borçları için teminat gösterilen ipoteğin devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın 21.02.2017 tarihinde yapılan açık artırma ile satıldığı ve satışın kesinleştiğinin bildirilmesi karşısında davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına; ancak davanın açılmasına davalı taraf sebebiyet verdiğinden davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuran
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Türkiye İş Bankası A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı
Dairenin 18.04.2022 tarihli, 2021/1037 E. ve 2022/3098 K. sayılı kararıyla, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME
A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran
Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Türkiye İş Bankası A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri
Davalı Türkiye İş Bankası A.Ş. vekili; ipoteğe konu taşınmazın …tarafından ipotekli olarak davacıya satıldığını, …’ın ipotek resmi senedi ile bankaya karşı asaleten/kefaleten doğmuş/doğacak tüm borçları için taşınmazı ipotek vermiş olduğunu, …’ın dava dışı …’ın kullandığı krediye kefil olduğunu ve kefalet borcu nedeniyle ipoteğin terkin edilemeyeceğini, müvekkilinin kusurunun olmadığını, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, ipoteğin fekki koşullarının oluşup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.