YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/6777
KARAR NO : 2023/146
KARAR TARİHİ : 11.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tenfiz davasının bozma ilâmına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 10.01.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket tarafından müvekkilinden para tahsil edildiğini, müvekkilinin bu nedenle davalı şirket aleyhine Alman Stutgart Eyalet Mahkemesine dava açtığını, Alman Stutgart Eyalet Mahkemesinin yargılama sonunda 25.590,16 euro alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verdiğini, bu nedenle Alman Stutgart Eyelet Mahkemesinin 12 O 142/07 sayı ve 26.10.2007 günlü kararının tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; derdestlik ve dava şartlarının yokluğundan davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ:
A.Mahkemece Verilen İlk Karar:
Mahkemece 31.03.2011 tarihli ve 2009/673 E., 2011/174 K. sayılı kararı ile yabancı mahkeme kararının tebliğine ilişkin belgelerin kesin süre içinde sunulmadığı, dosya içeriğine göre kesinleşmiş bir kararın bulunup bulunmadığının tam olarak anlaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
B. Bozma Kararı
Dairemizin 02.04.2018 tarihli ve 2016/13602 E., 2018/2271 K. sayılı kararı ile mahkemece, davacı vekiline, yabancı mahkeme kararının tebliğine ilişkin belgeleri ibraz etmesi için 30 günlük kesin süre verilmişse de davacı vekilinden talep edilen belgelerin sunulması zaman alacağı için verilen 30 günlük kesin sürenin makul olmadığı, yabancı mahkeme ilamının tenfizi için kesinleşme dava şartı olduğundan öncelikle kararın usulüne uygun kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, davacı vekiline karar tebliğine dair belgeleri veya karar tebligat bilgilerini sunmak üzere makul bir kesin süre verilmesi, davacı vekilince bu tebligat belgelerinin sunulması imkanı yoksa davacının nezaretindeki bir belge olmadığı gözetilerek, mahkemece, resmi makamlardan araştırılması mümkün bulunan dava konusu kararın tebliğine ilişkin belgelerin Adalet Bakanlığından ya da uluslararası usul kuralları gereği tenfizi istenen kararı veren yabancı mahkemeden getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek bozulmuştur.
C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin 23.05.2019 tarihli ve 2018/455 E., 2019/279 K. sayılı kararı ile davanın kabulü ile Federal Almanya Stuttgart Eyalet Mahkemesi 12 O 142/07 sayılı dosyasında verilen 26.10.2007 tarihli kararın tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A.Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle
1.Verilen kesin süre içinde davacı tarafça gerekli belgelerin sunulmadığı, usul kurallarına riayet edilmediği,
2.Davalı şirketin 7194 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu sebeple kararın Türk kamu düzenine aykırı olduğu,
3.Ortada geçerli bir şirket ortaklığının bulunmadığı, taleplerin haksız olduğu, iddiasıyla kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, yabancı mahkeme ilamının tenfizi istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 50 nci ve 54 üncü maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu
3. Değerlendirme
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.