YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/7013
KARAR NO : 2022/9381
KARAR TARİHİ : 22.12.2022
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)
Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 25.12.2018 gün ve 2018/106 E. -2018/509 K. sayılı hükmün Dairemizce 07.04.2022 gün ve 2020/7955 E. – 2022/2940 K. sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Yasa’nın 43 ve geçici 4/1. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “Harput Dibek Kahvesi” markasını Türkiye’de ve dünyada kullanmaya yetkili kişi olduğunu, müvekkilinin “Harput Dibek Kahvesi” markalı ürünlerin ve mamullerin her türlü üretimi, dağıtımı ve bunların toptan ve perakende olarak pazarlanması konularında yetkili olduğunu, 2015/73149, 2017/37660 nolu marka tescil belgelerinde de bu durumun sabit olduğunu ancak davalının müvekkile ait tescilli markanın ve logosunun haksız ve izinsiz şekilde kullanarak haksız kazanç elde ettiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin marka hakkına tecavüzden ötürü zarara uğradığını ileri sürerek davalının eylemlerinin tescilli markalardan faydalanma haklarına tecavüz teşkil ettiğinin ve haksız rekabet oluşturduğunun tespıtı ile 556 sayılı K.H.K. ve ilgili mevzuat hükümleri gereğince öncelikle tedbiren tecavüze ve haksız rekabete sebebiyet veren fiillerinin durdurulmasına, sürekli surette giderilmesine ve maddi zararın marka hakkına tecavüz edenin, markayı kullanmak yoluyla elde ettiği kazanca göre tespiti ile şimdilik 1.000.- TL’nin ve 50.000.- TL manevi zararın tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının bahse konu ettiği marka ile müvekkilinin markasının benzemediği gibi davacının markasındaki ibareler tanımlayıcı olduğundan davacının tekeline bırakılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.
Bu karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiş, Dairemizin 07.04.2022 gün ve 2020/7955 E.-2022/2940 K. sayılı ilamında belirtilen gerekçelerle karar bozulmuş, mahkemece verilen direnme kararı üzerine 6763 sayılı Yasa’nın 43 ve geçici 4/1. maddesi uyarınca direnme kararının yerinde olup olmadığının incelenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.
Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkemenin direnme gerekçesinde dayanılan deliller ile talebin tartışılıp, değerlendirilmesine ve buna bağlı olarak verilen niha-i kararda usul ve Yasa’ya aykırı bir yön bulunmamasına göre yerel mahkemece verilen direnme kararının yerinde olduğu anlaşılmakla, HMK’nın 373/5. maddesi gereğince Dairemizin 07.04.2022 gün ve 2020/7955 E.-2022/2940 K.sayılı ilamının düzeltilerek davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Dairemizin 07.04.2022 gün ve 2020/7955 E- 2022/2940 K. sayılı bozma ilamının DÜZELTİLEREK, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan direnme kararın ONANMASINA, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.