YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/202
KARAR NO : 2023/788
KARAR TARİHİ : 13.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
HÜKÜM : Kabul
Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı, davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı …’ten üzerinde ipotek bulunan taşınmazı satın aldığını, davalı bankanın ödenmesini istediği tutarda müvekkilince ödeme yapılmasına rağmen ipoteğin kaldırılmadığını belirterek ipoteğin fekkine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava dışı …’in kullandığı genel kredi sözleşmesine istinaden adına kayıtlı taşınmazı ipotek gösterdiğini, sözleşme hükümlerinin bütün kredilere ve diğer bankacılık işlemlerine uygulanabileceğini, söz konusu taşınmazın kredi borçlusunun tüm borçları için teminat oluşturacağını belirterek davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Mahkemece Verilen Karar
Mahkemenin 27.05.2014 tarih, 2013/105 E. ve 2014/192 K. sayılı kararı ile davaya konu ipoteğin taşınmazın eski maliki …’in davalı bankaya karşı doğmuş ve doğacak borçlarının ve adına açılmış veya açılacak her türlü kredinin teminatını teşkil etmek üzere süresiz olarak tesis edildiği, eski malik …’in 21.04.2009 tarihi itibarıyla kredi kartından dolayı toplam 41.499,47 TL yapılandırılmış borcu bulunduğu, davacı yeni malikin taşınmazı ipotek yüküyle satın aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
B. Bozma Kararı
Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 12.02.2015 tarih, 2014/16571 E. ve 2015/1844 K. sayılı kararıyla hükme esas alınan bilirkişi raporu ayrıntılı incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine elverişli olmadığı, bilirkişi raporunda 21.04.2009 tarihi itibarıyla …’in kredi kartından dolayı yapılandırılmış toplam 41.499,47 TL borcu bulunduğunun belirtildiği, oysa eldeki davanın, 22.09.2010 tarihinde açıldığı, bu durumda Mahkemece, bankacılık konusunda uzman yeni bir bilirkişiden banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak dava tarihi itibarıyla alacağını temlik eden bankanın ipotek akit tablosu kapsamında alacaklı olup olmadığı, alacaklı ise ne miktar alacaklı olduğu hususlarında ayrıntılı incelemeyi içerir ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi, kabule göre de alacağı temlik alan LBT Varlık Yönetim A.Ş.nin karar başlığında davalı olarak gösterilmesi gerekirken ihbar olunan olarak gösterilmesinin usule aykırı olduğuna işaret edilerek karar bozulmuştur.
C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı … ile davacı banka arasında hem ticari hem de bireysel kredi sözleşmelerinin mevcut olduğu, dava konusu taşınmazlara konulan ipoteklerin …’in kullanmış olduğu tarım kredisinin teminatı olduğu, …’in dava tarihi itibarıyla bu ticari kredi sebebiyle bankaya borcunun olmadığı, …’in davacı bankaya olan borcunun kredi kartından kaynaklandığı, kredi kartının bireysel ve teminatsız bir kredi türü olduğu, taşınmazlara konulan ipoteğin ticari kredileri kapsayan bir teminat olduğu, bireysel krediler için teminat teşkil etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle Mahkemece alınan bilirkişi raporuna itiraz ettiklerini, dava dışı …’in hem bireysel hem de kredi müşterisi olduğunu, ipotek resmi senedinin 1 inci maddesinde belirtilen doğmuş ve doğacak borç ifadesinin yanlış yorumlandığını, bozma ilamında ipotek akit tablosunun irdelenmesi gerektiğinin belirtildiğini; ancak bu yönde bir inceleme yapılmadığını, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 16.02.2011 tarihli, 2010/7288 E. ve 2011/1966 K. sayılı kararının emsal nitelikte olduğunu, kararda ipoteğin kapsamına kredi kartı borçlarının da dahil edildiğini belirterek kararın davalı banka lehine bozulmasına karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının ipotek yükü ile satın aldığı taşınmazdaki ipoteğin fekki istemine ilişkin olup yargılama sırasında davalı banka tarafından dava konusu alacak varlık yönetim şirketine temlik edilmiştir.
2. İlgili Hukuk
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun
883 üncü maddesi
3. Değerlendirme
Davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş. dava konusu ipoteğin dayanağı olan Edirne 1.İcra Müdürlüğünün 2010/1537 E. sayılı dosyasındaki 26.746,51 TL alacağını 05.12.2012 tarihinde LBT Varlık Yönetim A.Ş.’ye devir ve temlik etmiş olup davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş.’nin taraf sıfatı sona ermiştir.Ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince devreden ve devralanın yargılama giderlerinden sorumlu olduğu gözetilerek temlik alan LBT Varlık Yönetim A.Ş. ile birleşen Hayat Varlık A.Ş. yönünden davanın kabulüne karar verilmesi, yargılama giderlerinden de devreden ve devralanın müştereken sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediği gibi karar başlığında Yapı Kredi Bankası A.Ş.’nin temlik eden sıfatıyla yer alması gerekirken davalı olarak gösterilmesi de doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Mahkeme kararının BOZULMASINA,
Bozma sebebine göre temlik eden Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş.’ye iadesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.