YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/4493
KARAR NO : 2023/5528
KARAR TARİHİ : 03.10.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı asıl tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ortağı ve münferiden yetkilisi olduğu Tamso Soğutma Sanayi İç ve Dış Ticaret A.Ş.’nin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) Geçici 7 nci maddesi uyarınca aralıksız son beş yıl genel kurul yapılmadığı gerekçesiyle ticaret sicil kaydının resen silinerek 19.11.2015 tarihli ticaret sicil gazetesinde ilan edildiğini, şirket adına kayıtlı dört adet araç bulunduğunu ileri sürerek araçların satış işlemlerinin yapılabilmesi için şirketin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı … Sicil Memurluğu cevap dilekçesinde; davaya konu şirketin terkin işlemi yapılmadan önce ihtarlı davetiyelerin tebliğ edildiğini, sicil gazetesinde ilan edilmek suretiyle 6102 sayılı Kanun’un Geçici 7 nci maddesi kapsamında şirketin 13.11.2015 tarihinde resen terkin edildiğini, terkin işleminde kusurlarının bulunmadığını, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden, yasal hasım durumunda olduklarından yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu şirketin yasal yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle davalı … tarafından 6102 sayılı Kanun’un Geçici 7 nci maddesine göre 13.11.2015 tarihinde ticaret sicilinden tasfiyesiz ve re’sen terkin edildiği, davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açıldığı, şirketin halen tasfiye edilmemiş motorlu taşıtları bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Tamso Soğutma Sanayi İç ve Dış Ticaret A.Ş.’nin ihyası ile Konya Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne yeniden tesciline, ek tasfiye işlemlerinin yapılması için, terkin öncesi son tasfiye memuru olan …’un yeniden tasfiye memuru olarak atanmasına, davalı tarafından terkin işlemi öncesinde ilgili şirkete veya yöneticilerine bir ihtaratta bulunulmadığı anlaşıldığından davanın açılmasında kusuru bulunan davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davalı asıl istinaf dilekçesinde özetle; re’sen terkine ilişkin işlemde hiçbir eksiklik olmadığını, kanun gereği işlem tesis etmesi zorunlu olan müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihyası talep edilen şirket adına kayıtlı araçların bulunması nedeniyle ihyası talebinin 6102 sayılı Kanun’un 547 nci maddesi gereğince ek tasfiye niteliğinde olduğu, hak düşürücü sürenin söz konusu olmadığı, şirketin 6102 sayılı Kanun’un Geçici 7 nci maddesi kapsamında kaldığından bahisle davalı sicil memurluğunca ihtarname hazırlandığı, ihtarnamenin Ticaret Sicil Gazetesi’nde 19 Kasım 2015 tarihinde yayınlandığı, ancak ihyası istenen şirkete veya temsilcisine tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir bilgi, belge veya tebligat parçasının yargılama sırasında istenilmesine rağmen dosyaya sunulmadığı, her ne kadar davalı istinaf dilekçesinde şirket yetkilisine ihtarnamenin elden tebliğine ilişkin belge sunmuş ise de istinaf aşamasında yeni delile dayanılamayacağı, terkin işlemi öncesinde yapılması öngörülen ihtarın, öncelikle şirkete ya da yetkilisine tebliğ edilmeksizin doğrudan Ticaret Sicil Gazetesinde ilan suretiyle yapılan ihtarın usule aykırı olduğu, ihyası istenen şirketin terkin işleminin hukuka uygun olmadığı, davalı … sicil memurluğu kusurlu olduğundan İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı asıl temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, şirketin ihyası istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 357 nci maddesinin birinci fıkrası, 6102 sayılı Kanun’un Geçici 7 nci maddesi, 547 nci maddesi.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.