YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1463
KARAR NO : 2011/2742
KARAR TARİHİ : 11.10.2011

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-a-son, 62/1, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 09.11.2006 tarihli oturumda “bizden çok yüksek miktarda para talebinde bulundular bu yüzden uzlaşamayız”, katılanın 15.06.2006 tarihli oturumda “zararlarımı karşılasalar bile kendileri ile uzlaşmak istemiyorum” şeklindeki beyanları ve mahkemenin gerekçeli kararının 4. sayfasındaki “sanık tarafından, üzerine atılı suçun işlenmesiyle katılanın uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmediği anlaşılmakla, sanığa verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiştir” ifadesi karşısında tebliğnamedeki hükümden önce 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmadığından bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Meydana gelen iş kazasında sanık ve katılanın kusurlarının ne derecede ve hangi oranda olduğu hakkında bir açıklama içermeyen yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.