YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1521
KARAR NO : 2011/2732
KARAR TARİHİ : 11.10.2011

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 455/1, 59/2; 2918 sayılı Kanunun 118/5 maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükme esas alınan 21.03.2005 tarihli ölü muayene tutanağı fotokopisinin dosyada mevcut olması ve ölümün trafik kazası sonucu meydana gelmediğine ya da ölü muayene tutanağının sahteliğine dair bir iddia bulunmaması karşısında; tebliğnamedeki ölü muayene tutanağının aslına uygunluğunun onaylanmaması nedeniyle bozma öneren (1) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya kapsamı ve mahkemenin yerinde görülen “tanığın beyanı dosyadaki delillerle birlikte değerlendirildiğinden tanık hakkındaki soruşturmanın sonucunun beklenmesi uygun bulunmamıştır” şeklindeki gerekçesi karşısında, tebliğnamedeki tanık Huzur Yılmaz hakkında yalan tanıklıktan kamu davası açılıp açılmadığının Cumhuriyet Başsavcılığından sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine yönelen ve bu sebepten bozma öneren (2) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya kapsamına göre katılanların zararının giderilmediği anlaşılmakla; tebliğnamede 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi nedeniyle bozma öneren (3) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 tarih, 2005/8-155 esas, 2005/164 karar sayılı içtihatında belirtildiği üzere, suç tarihi 2005 yılı itibariyle 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 450 TL’yi geçemeyeceği gözetilmeden “489 YTL” olarak kabulü ile yazılı şekilde sanığa fazla adli para cezası tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450,00 TL, 59/2. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak 375,00 TL adli para cezasına indirilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.