YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15370
KARAR NO : 2012/8085
KARAR TARİHİ : 22.03.2012

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-a, 22/3, 62/1, 52/2-son maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık … ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık …’in temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemece, yokluğunda verilen hükmün sanığa 03/12/2009 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak sanığın 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 23/07/2010 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a) 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanıkların lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiği gözetilmeksizin soyut ifadelerle 5237 sayılı TCK’nın lehe olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Sanıkların bilinçli taksirle hareket ettiklerinin hangi nedenle kabul edildiğinin gerekçeli kararda gösterilmemesi,
Kabule göre de;
a) 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak düzenlendiği, aynı Kanunun 50/2. maddesi uyarınca suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse, 5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,
b) 5237 sayılı TCK’nın 61/2. maddesi uyarınca, suçun bilinçli taksirle işlenmesi nedeniyle arttırımın temel ceza üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeksizin,
aynı Kanunun 89/2-a maddesine göre yapılan arttırımdan sonra 22/3. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.