YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/16410
KARAR NO : 2012/10204
KARAR TARİHİ : 17.04.2012
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1,89/2-b,62,52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Dosya içeriğine göre; sanığın, gündüz vakti, sevk ve idaresinde bulunan minibüs ile Şehit Ali Karani Caddesini takiben Dereboyu istikametine meskun mahal sınırları dahilinde seyir ederken, gidiş istikametine göre yolun sağ tarafından sol tarafına, sahibi olduğu büfeden karşı taraftaki çay ocağına doğru, karşıdan karşıya geçmek için taşıt yoluna giren 58 yaşlarındaki …’ye çarparak onun yaşamını tehlikeye sokacak, ağır (4) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, trafik kazası tespit tutanağında kendisine kusur izafe edilmeyen sanığın, keşif sonucu düzenlenen 23.10.2009 tarihli bilirkişi raporunda tam kusurlu olduğunun belirtilmiş bulunması karşısında; sanık ve mağdurun kusur durumunun tereddütsüz şekilde belirlenebilmesi için Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden ya da karayolları trafik fen heyeti veya üniversitelerin konu ile ilgili bölümlerinde uzman öğretim görevlilerinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre:
Sanığın, mağdurun tedavi masraflarını giderdiğine ve ayrıca mağdura 4.000,00 TL ödemede bulunduğuna dair savunmasına, savunmayı doğrulayan tanıklar … ve …’ın anlatımlarına, mağdur hastane masrafları olarak 2.000,00 TL’nin karşılanıp, başkaca zararının giderilmediğini ifade etmiş ise de, diğer zararlarının niteliği ve ne miktarda olduğuna ve sanıktan talepte bulunduğu miktara dair bir açıklamasının bulunmamasına, Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı “hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendi uyarınca nazara alınacak ‘zarar’ın; kanaat verici, basit bir
araştırma ile belirlenebilir maddi zarar olduğu” yönündeki kararına göre; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesinin uygulanması bakımından 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde düzenlenen zarar koşulunun somut olayda gerçekleştiği gözetilmeden, “Sanığın mağdurun zararlarının tamamını karşılamamış olması” şeklinde, dosya içeriğiyle bağdaşmayan gerekçeyle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.