YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/24332
KARAR NO : 2012/10489
KARAR TARİHİ : 18.04.2012

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK 85/2, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın hüküm tesisi aşamasında uygulanması gereken maddi ceza hukukuna ilişkin tüm hükümlerinin, infaza ilişkin hükümler nazara alınmaksızın, somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, lehe olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Mağdure …’ın yaralanmasının niteliğinin tespiti için kat-i rapor alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- Mağdur …’ın 21/05/2007 tarihli keşifte sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, şikayetten vazgeçme ile katılma hükümsüz kaldığından vekalet ücretinin sadece katılan … lehine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
Kabule göre de;
Mahkeme tarafından mahallinde 21/05/2007 tarihinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda ve 01/08/2007 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, gözetim ve denetiminden sorumlu olduğu çocukları da olduğu halde, 30 metre mesafedeki ışık kontrollü yaya geçidini kullanmadan, seyir halindeki vasıtayı dikkate almaksızın kontrolsüzce yola intikal eden mağdure …’ın hatalı tutum ve davranışlarının kazanın oluşumuna etkili olduğu, çarpma noktasının trafik ışıklarından 30 metre geride olduğu hususu dikkate alındığında trafik ışıklarının durumunun kazayla illiyet bağını ortadan kaldırdığının, belirtildiği, bu durumda bilirkişi raporları ve dosya kapsamı dikkate alındığında koşulları oluşmadığı halde sanığın ışık ihlali yaptığından bahisle bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8. Maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.