Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/11721 E. 2013/4798 K. 28.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11721
KARAR NO : 2013/4798
KARAR TARİHİ : 28.02.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın tutuklama ve tahliye tarihlerinin gerekçeli karar başlığına yazılmaması, mahallinde ilavesi mümkün bir eksiklik olarak görüldüğünden; sanığın tutuklulukta geçirdiği günlerinin mahsubuna ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesine hüküm fıkrasında yer verilmemesi de, bu husus cezanın infazı sırasında dikkate alınabileceğinden bozma nedenleri yapılmamıştır.
Sanık müdafinin lehe hükümler uygulanması yönünden talebi karşısında, hükmedilen para cezasının taksitlendirilmesi konusunda bir karar verilmemiş ise de, adli para cezasının miktarı ve infaz aşamasında taksitlendirme yapılabileceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki, sanık müdafinin lehe hükümler talebi karşısında taksitlendirme konusunda bir karar verilmediği gerekçesiyle bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, sanığın tali kusurlu olduğuna ve cezanın ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK’nın 50/4, 1-a maddesinin hükümde gösterilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, üstelik sanığın sonuç cezasının adli para cezası olduğu da dikkate alınmadan, anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (3.) bendine “5237 sayılı TCK’nın 50/4, 1-a maddesi uyarınca” ibaresinin
eklenmesine; hüküm fıkrasının hak yoksunluğu ile ilgili (6.) ve (7.) bentlerinde yer alan TCK’nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.