YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14119
KARAR NO : 2013/11939
KARAR TARİHİ : 30.04.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Uygulama : TCK’nın 89/1, 62/1, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleriuyarınca mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması, temyiz isteminin reddi.

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince verilen 2.000 TL adli para cezası miktar itibariyle kesin nitelikte ise de;
Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş olması karşısında, hükmün temyizi mümkün bulunduğundan, temyiz isteğinin reddine ilişkin 22.06.2010 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın sevk ve idaresindeki araçla trafiğin yoğun olduğu bölünmüş yolda seyrettiği sırada , sola dönülmez uyarı levhasına rağmen kavşak içinde U dönüşü yapmak suretiyle karşı istikametten gelen motorsiklete çarpması nedeniyle mağdurların yaralanmalarına neden olduğu olayda, bilinçli taksirin unsurlarının kabulü ile TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasından “amaç ve saiki” ibaresinin çıkartılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün, isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.