YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1546
KARAR NO : 2012/22092
KARAR TARİHİ : 17.10.2012

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 19.01.2006 yerine 18.01.2006 olarak yazılması mahallinde giderilebilir yazım yanlışlığı olarak görülmüş taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamaması ve sanığın, mağdurun zararlarını giderdiğine ilişkin dosyaya yansıyan bir bilgi bulunmaması karşısında tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında TCK’nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “kastın yoğunluğu” kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, belirtilen hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasından “kastın yoğunluğu” ibaresinin çıkartılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.