YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15524
KARAR NO : 2013/7296
KARAR TARİHİ : 25.03.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle yaralama
Hüküm :5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-b-e, 62, 53/1, 58. maddeleri uyarıncamahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın soruşturma aşamasında verdiği 06.05.2010 tarihli ifadesinde, sanıkla uzlaşmak istemediğini beyan etmesi karşısında mahkemenin uzlaştırma yükümlülüğünün bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin tanıklarının dinlenmediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, zararın karşılandığına, CMK’nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Taksirli suçlarda uygulama imkanı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın tayininde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” ve (f) bendinde yer alan ”failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün 1. paragrafında yer alan ” kast veya” ve “sanığın güttüğü amaç ve saiki” ibareleri ile hak yoksunluğuna ilişkin 4. paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.