YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15963
KARAR NO : 2013/8290
KARAR TARİHİ : 02.04.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Asli kusurlu olarak meydana getirdiği iş kazası sonucu, hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanan mağdurun uzlaşmak istememesi nedeniyle taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği olayda; sanığın, mağdurun tedavi masraflarını giderdiğine dair savunmasına, mağdurun “bu kazadan sonra sanık benim hastane masrafımı karşıladı, benim vücudumda oluşan noksanlık nedeni ile sanık bana tazminat olarak belli miktar para teklif etti, ben kabul etmedim” şeklindeki duruşmada alınan beyanına, Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı “hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendi uyarınca nazara alınacak ‘zarar’ın; kanaat verici, basit bir araştırma ile belirlenebilir maddi zarar olduğu” yönündeki kararına göre; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesinin uygulanması bakımından 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde düzenlenen zarar koşulunun somut olayda gerçekleştiği gözetilmeden, “Sanığın mağdurun zararını karşıladığına dair dosya içerisinde herhangi bir belge bulunmadığından” şeklindeki dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.