YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/16225
KARAR NO : 2013/8908
KARAR TARİHİ : 08.04.2013
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 52/2-4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 Sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden 5237 sayılı TCK’da hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış takdiri indirim nedenleri ise örnekseme yoluyla sayılmış, ancak bu hallerin sınırlı olmadığı tamamının sayılmasının da mümkün olmayacağı nazara alınarak benzer durumların da bu kapsamda değerlendirilebileceğini ifade açısından bu husus “gibi” şeklinde ifade edilmiş, 765 sayılı TCK’nın 59. maddesinden farklı olarak, takdiri indirim nedeni olarak kabul edilen hususların kararda gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir. Anılan hüküm uyarınca taktiri indirim nedeni uygulandığında, hangi nedenlerle bu müessesenin uygulandığı kararda gösterilecek, uygulanmadığı takdirde ise fiili taktirin bu yönde olduğu kabul edilecek ve bu husus ancak gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olmaması veya fiili taktirin uygulanan diğer müesseler karşısında hukuka aykırılık oluşturduğu yada dosya kapsamı itibariyle açıkça kanuna aykırı olduğunun saptanması halinde bozma nedeni oluşturacaktır. Katılana çarptıktan sonra olay yerinden kaçan sanık hakkında mahkemece, cezada eksiltmeye yer olmadığına dair değerlendirmede dosya kapsamı itibariyle bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığın idaresindeki araçla, meskun mahalde sokak üzerinde seyir halinde iken, başka bir sokakla kesişen kontrolsüz “T” kavşağa geldiğinde kavşak başında “sola dönülmez” levhası bulunmasına rağmen tek yönlü sokakta sola dönüş yaptığı, yol içinde yaya vaziyette bulunan katılana çarpması sonucu, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın yasak olduğu halde tekyönlü yolda sola dönüş yapmak suretiyle bilinçli taksirle hareket ettiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tam gün karşılığı belirlenen adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının A-1-d nolu paragrafına “günlüğü 20 TL” ibaresinden önce gelmek üzere “ 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.