Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/16705 E. 2013/9334 K. 10.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/16705
KARAR NO : 2013/9334
KARAR TARİHİ : 10.04.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Olay günü saat 15:45 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, bölünmüş tek yönlü yol üzerinde, sanığın yönetimindeki otomobil ile seyri sırasında, olay mahallinde bulunan ışık kontrollü kavşaktan kendisine kırmızı yanmasına rağmen geçerken, istikametine göre sağ taraftan yola giren müştekiye çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği gözetilip, tayin edilen cezadan TCK’nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, daha önce sabıkası bulunmayan ve yargılama sırasında alınan ifadesinde müştekinin olay sebebiyle oluşan zararını gidermek istediğini beyan eden sanık tarafından giderilmesi gereken somut zarar miktarının dosya kapsamında tespit edilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda mağdurun basit bir hesapla olay sebebiyle uğradığı zararın tespit edilerek, sanığa, bu zararı karşılaması hususunda imkan tanınıp, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme gereğince; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken “Katılanın maddi ve manevi zararı giderilmediğinden şartların oluşmaması nedeniyle sanık hakkında CMK 231/5. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına.” şeklindeki yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak BOZULMASINA, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.