YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/16712
KARAR NO : 2013/8476
KARAR TARİHİ : 03.04.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 50/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 09:10 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, tek yönlü bölünmüş yol üzerinde, sanığın yönetimindeki kamyonet ile seyri sırasında, olay mahallinde bulunan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen kavşağı geçmeye çalıştığı, bu esnada istikametine göre sağ taraftan kendilerine yeşil ışık yanması sebebiyle hareketlenen müştekiler … yönetimindeki motosiklete ve müşteki … yönetimindeki araca çarpması şeklinde meydana gelen olayda, mahkeme tarafından sanığın eylemini bilinçli taksirle işlediğinin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, TCK’nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa; bu cezanın, diğer koşulların varlığı halinde, adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hüküm, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşılık, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin edilen para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında CMK’nın 232/6. maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi;
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkındaki hükmün dördüncü paragrafındaki, “günlüğü ” ibaresinden önce gelmek üzere “ TCK’nın 52/2. maddesi gereğince ” ibaresinin yazılması suretiyle eleştirilen kısım dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.