YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17087
KARAR NO : 2013/7116
KARAR TARİHİ : 21.03.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2b, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile “Mecburi yön” levhasına rağmen ters yöne girerek, aracının sol ön kısmı ile soldan sokağı takiben gelerek sağa dönmek isteyen bisiklet sürücüsü …’e çarpması sonucunda, bisiklet sürücüsünün sağ ayağında topuk kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın çarpma noktasından 50 metre geride bulunan mecburi yön levhasına rağmen tek yönlü yola ters istikametten girdiği anlaşıldığından, bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleştiğinin dikkate alınmaması ve ayrıca; bir kişinin nitelikli şekilde yaralandığı kazada, tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK’nın 22/4 ve 61. maddelerine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna, bilirkişi raporu aldırılmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “suç sebep ve saiki ve ” ibaresinin çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.