YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17666
KARAR NO : 2013/10854
KARAR TARİHİ : 22.04.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hükümler : 1- Mağdur …’a karşı TCK’nın 89/1, 62, 52/2-4. madeleri gereğince mahkumiyet
2- Mağdur …’a karşı TCK’nın 89/1, 62, 52/2; CMK’nın 231. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık müdafinin, sanığın katılan …’a yönelik taksirle yaralama eylemi yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL’ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 10/05/2010 tarihinde verilen ”1.500” TL.’den ibaret kesin nitelikte verilen mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanık müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık müdafinin, sanığın katılan sanık …’a yönelik taksirle yaralama eylemi yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın niteliği itibariyle aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yerine getirilmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.