YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17927
KARAR NO : 2013/12336
KARAR TARİHİ : 03.05.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin eksik inceleme yapıldığına, sanığın ağır kusurlu olduğuna, sanık müdafinin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin uygulanmaması ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” gerekçesine dayanılamayacağı gözetilmeyerek ”suç kastının yoğunluk derecesi” gerekçesine dayanılması,
2- Sanığın olay tarihinde sevk ve idaresindeki kamyonu ile meskun mahal dışı, bölünmüş, iki şeritli, gece, aydınlatma bulunmayan yolda seyir halinde iken yolun sağında 2 metre 20 cm. genişliğinde banket bulunmasına rağmen yakıtının bitmesi nedeniyle aracını tanık beyanlarından anlaşıldığı kadarıyla sadece dörtlü lambalarını yakarak sağ şerit içinde şöför kapısı tarafından itmekte olan şahsa çarpıp ölümüne neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, tali kusurlu olan ve sabıkası da bulunmayan aynı zamanda yargılama sırasında olumsuz bir davranışı tespit edilmeyen ve ikrarı lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edilen sanık hakkında suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın kişiliği vesair halleri şeklindeki kanundaki ibarelerin tekrarı ve dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeler ile hükmolunan hapis cezasının paraya çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi ,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.