YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18017
KARAR NO : 2013/11745
KARAR TARİHİ : 29.04.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 62, 50/1-f maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
İddianame ile talep edilmesine karşın TCK’nın 53/6. maddesi uyarınca sanığa ait bir sürücü belgesi bulunup bulunmadığı araştırılıp, geri alınması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, bu hususun mahkemenin takdirinde bulunması nedeniyle, tebliğnamede 1 numaralı bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Olaydan yaklaşık iki buçuk saat sonra düzenlenen raporda 100 promil alkollü olduğu belirtilen sanığın, olay günü saat 20.45 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında, olay mahallindeki sokağa dönüş yaptığı esnada, direksiyon hakimiyetini kaybederek, şerit ihlali yapıp, karşı yönden gelen müştekinin sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın bilinçli taksir hali ile hareket ettiği kabul edilip, 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesince cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.