Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/18396 E. 2013/11456 K. 26.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18396
KARAR NO : 2013/11456
KARAR TARİHİ : 26.04.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 318 ve 5271 sayılı CMK’nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Sanığa ait elektrik bulunmayan çiftlik evinde kalan ve sanığın yanında işçi olarak çalışan ölenlerin kaldıkları evin içerisinde, aydınlatma ve telefon şarj etmek için kullandıkları jeneratörü yatmadan önce açık bırakarak uyumaları ve jeneratörden çıkan karbonmonoksit gazından zehirlenmeleri sonucu ölmeleri şeklinde meydana gelen olayda; sanığın savunmalarında; olaya konu jeneratörün kendisine ait olduğunu,bu jeneratörü sera pazarlarında aydınlatma amacı ile kullandığını, jeneratörün olayın meydana geldiği binaya ait ardiye olarak kullanılan alt katta durduğunu, aydınlatma için lüküs kullanıldığını, ölenlere jeneratörün kapalı alanda kullanılmayacağını söylediğini beyan etmiş olması; sanığın yanında işçi olarak çalışan tanıkların, olay öncesi sanığın ölenlere kapalı mekanda jeneratörün kullanılmaması gerektiğini söylediğini, aydınlatma için tüp kullanıldığını, jeneratörün depoda sarılı olduğunu,ölenlerin jeneratörü kapalı alanda kullanmamaları gerektiğini bildiklerini beyan etmeleri; sanığın evinin yanında bulunan bahçede çalışan tanık …’ın, olaydan bir gün önceki akşam ölenlerin kendisinin aydınlatma için kullandığı jeneratörde telefonlarını şarj etmek istediklerini, ancak kendisi jeneratörü tamire gönderdiği için ölenlerin telefonlarını şarj edemediklerini beyan etmesi karşısında; yetişkin olan ve sanığın yanında işçi olarak çalışan ölenlerin sanığa ait evde kaldıkları sırada,sanığın haberi olmaksızın ve daha önce sanık tarafından jeneratörü kullanmamaları hususunda uyarılmalarına rağmen evin depo olarak kullanılan alt katında bulunan jeneratörü evin kaldıkları bölümüne getirip, kapalı alanda telefonlarını şarj etmek istedikleri sırada olayın meydana geldiği,sanığın eylemi ile olay arasında illiyet bağının ve bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;
Kanuna aykırı olup sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.