YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18934
KARAR NO : 2013/10751
KARAR TARİHİ : 22.04.2013
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 52/2-4 maddeleri gereğincemahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
23.07.2009 tarihli tek sayfadan ibaret duruşma tutanağının dosyada iki suret olarak yeraldığı bir suretinin duruşma katibi tarafından imzalandığı anlaşılmakla 1 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü saat 21 sıralarında meskun mahalde bölünmüş tek yönlü yolda doğru seyreden sanık … yönetimindeki dolmuş minibüs ile karşı yol bölümünden gelip olay yeri ışık kontrollü kavşaktan sol taraftaki sokak yönüne dönüş yapmak istemiş olan katılan … yönetimindeki otomobilin kavşak içinde çarpışması sonucu katılanın hayat fonksiyonlarına etkisi (3) orta derecede kemik kırığı oluşacak nitelikte yaralandığı olayda, sanık ve katılanın her ikisinin de kendisinin yeşil ışıkta geçtiğini, diğer … sürücüsünün kırmızı ışıkta geçtiğini beyan etmesi, olay tarihli trafik kaza tespit tutanağı içeriğine göre, hangi aracın kırmızı ışıkta geçtiğinin tespit edilememesi, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 30.09.2009 tarihi alternatifli raporuna göre, dosyadaki mevcut bilgilerle hangi sürücünün kavşakta ışık ihlali yaptığı konusunda kanaat oluşturulamadığından ışık ihlali yapanın asli ve tam kusurlu olacağı, diğer sürücünün ise kusursuz olacağının belirtilmesi, olay yeri kavşakta kamera sisteminin de bulunmadığının anlaşılması karşısında mahkemece katılanın beyanlarına itibar etmek gerektiği değerlendirilerek sanığın kırmızı ışık ihlali yapması nedeniyle asli kusurlu olduğu sonucuna ulaşılmasına rağmen, sanığın kırmızı ışık ihlali yaptığı şeklinde sonuca nasıl ve hangi veriler esas tutularak varıldığının açıklanmadığı anlaşılmakla; sanığın 07.05.2009 tarihli duruşmada kazayı gördüğünü beyan ettiği tanık Mehmet Akyol’un çağrılarak olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün tespit edilip ayrıca sanığın 09.12.2009 tarihli duruşmada Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/302 esas sayılı dosyasında tanıklarını dinleteceğini belirtmiş olması nedeniyle 04.11.2010 tarihli duruşmada incelenmek üzere getirtilen ancak inceleme sonucu duruşma tutanağında belirtilmeyen söz konusu hukuk mahkemesi dosyasının getirtilip incelenerek bu dosyada dinlenmiş tanıklar var ise bu tanıkların da duruşmaya çağrılarak olaya ilişkin bilgi ve görgülerinin tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kabule göre de;
TCK’nun 61/2.maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin temel cezanın tayininden sonra uygulanması yerine, nitelikli haline göre yapılan artırımdan sonra uygulanması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.