YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19554
KARAR NO : 2013/13961
KARAR TARİHİ : 16.05.2013
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62, 50/4-1a, 52/2, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde saat 13.00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmüş iki yönlü Hopa-Kemalpaşa karayolunda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde yol çalışması nedeniyle yolun kendisine ait şeridi kapalı olduğundan trafiğe çift yönlü açılan yol bölümüne girdiğinde yolun sağ tarafını takip etmemesi ve hızlı olması nedeniyle savrularak karşı yön şeridinden nizami olarak seyir halinde bulunan sürücü …’ın yönetimindeki otomobil ile çarpışması sonucunda, … ile aracında yolcu olan Maia Lomtatidze’nin öldüğü olayda; asli ve tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılmak suretiyle tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın olayda kusurunun bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezası TCK’nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olup, TCK 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/4-1a. ve 52. maddelere göre çevrilmesi, hapis cezasından çevrilen gün para cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin belirtilmemesi ile taksitlendirme sırasında da uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine ve TCK’nın 52/3 maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan ” 5237 sayılı TCK.nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a ve 52. maddeleri” ibaresinin “5237 sayılı TCK’nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri” olarak değiştirilmesine ve “gereğince” kelimesinden sonra gelmek üzere “910 gün adli para cezasına çevrilmesine ve” ibaresinin eklenmesine, 5. bendinin başına “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi gereğince,” ibarelerinin eklenmesine, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.