YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19963
KARAR NO : 2013/13923
KARAR TARİHİ : 16.05.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62/1, 53/1-2-3 maddeleri
gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık müdafinin 25/03/2010 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olması, bu talebin adli para cezasına çevrilmeyi de kapsaması ve 5237 sayılı TCK’nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olması nedeni ile TCK’nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda değerlendirme yapılmadan karar verilmesi,
2) Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
3) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” kıstası uygulanamayacağından, taksirli suçta amaçtan söz edilemeyeceğinden, temel cezaların belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.