YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20101
KARAR NO : 2013/11523
KARAR TARİHİ : 29.04.2013
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle Yaralama,Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm :5237 sayılı TCK’nın 89/1, 22/3, 2-b-d, 52/2-4, 179/3-2,50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1) Taksirle yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın eylemi sonucu mağdurun hayat fonksiyonlarını 2. derece etkiler nitelikte kemik kırığı ve yüzünde sabit iz oluştuğu dikkate alınarak temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK’nın 89/2-b ve 2-d maddeleri gereğince sadece bir kez artırım yapılması gerekirken yanılgı sonucu iki kez artırım yapılarak sanığa fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümdeki yüzde sabit iz oluşması nedeniyle artırım yapıldığını bildiren 2. fıkranın 4. bendinin hükümden çıkarılmasına, 5. bentdeki “4800” ibaresinin çıkarılıp yerine “3600” ibaresinin yazılmasına, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.04.2011 tarih, 2010/7-262 esas, 2011/35 karar sayılı içtihatında belirtildiği üzere, kesin nitelikteki hükümler, kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek koşuluyla, suç vasfına yönelik temyiz üzerine, bu hususla sınırlı biçimde temyiz incelemesine konu olabileceğine göre, sanık müdafinin 05.07.2010 hakim havale tarihli temyiz
dilekçesi ile mahalli Cumhuriyet Savcısının 25.06.2010 havale tarihli dilekçeleri içeriğinden, temyizinin her iki suça yönelik ve suç vasfını da kapsadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki aracı ile akşam vakti meskun mahalde iki yönlü yolda seyri sırasında yolun solundan sağına doğru karşıya geçmeye çalışan yayaya çarpması şeklinde gerçekleşen olaydan hemen sonra yapılan ölçümde 220 promil alkollü olduğu ve güvenli sürüş yeteneğine sahip olmadığı anlaşılan sanık hakkında, atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın eyleminin zarar suçu niteliğinde olduğu da değerlendirilerek taksirle yaralama suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.