Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/20157 E. 2013/11878 K. 30.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20157
KARAR NO : 2013/11878
KARAR TARİHİ : 30.04.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 85/2,62,53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafii ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Alt yüklenici olarak faaliyet gösterdiği şantiyeye dosya kapsamından ehil oldukları anlaşılan inşaat mühendisi …’u şantiye şefi, iş güvenliği mühendisi …’ü iş güvenliği uzmanı olarak atayan, işyerinde meydana gelen iş kazasını önleyecek önlemleri almadığına dair dosyada delil olmayan sanık …’ın kusur oluşturacak kurala aykırı bir davranışının bulunmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi
2- Şantiye şefi olmakla birlikte kazanın meydana geldiği gün izinli olarak il dışına çıktığını ve bu esnada yerine elektrik mühendisi …’in baktığını savunan sanık …’un savunması dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, olay günü sanığın yerine sorumlu birinin olup olmadığı, sanığın firma yetkililerinin bilgisi dahilinde şantiyeden ayrılıp ayrılmadığı araştırılarak kusurunun bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra hukuki durumunun tayin ve taktiri yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi
Kabule göre de,
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanıkların olaydaki kusur durumlarının yeterince tartışılmadan, dosya içerisindeki bilirkiş raporları irdelenmeden yetersiz gerekçe ile tüm sanıklar hakkında aynı cezaya hükmedilmesi
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin, kusur durumuna ve ceza uygulamasına ilişkin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.