YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20548
KARAR NO : 2013/12192
KARAR TARİHİ : 02.05.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/2-3, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
25/04/2009 gecesi saat 01:20 sıraları, yönetimindeki otoyla, 1,5 saat sonraki ölçüme göre 1,33 promil alkollü bir halde, meskun mahal içi, refüjle bölünmüş yolda seyrederken, olay yeri olan ışık kontrollü 4 yönlü kavşağa geldiğinde, sola direksiyon tedbiri aldığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek aracın sol tarafıyla önce soldaki dönüş adasına, ordan savrulan aracıyla yaya kaldırım taşına ve sağda park halindeki iki otoya çarparak duran sanık hakkında, sanığın sabıkasının olmaması ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişilik durumunun bulunmaması hususları dikkate alınmaksızın, sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1a, ve 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, “suçun olumsuz işleniş biçimi, sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suç işlemeye yatkın kişilik yapısı nedeniyle” şeklindeki yetersiz ve dayanağı bulunmayan gerekçeler ile TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Sanığın TCK’nın “53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar”devam edeceğine karar verilmek gerektiği gözetilmeyerek 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.