Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/21095 E. 2013/11616 K. 29.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/21095
KARAR NO : 2013/11616
KARAR TARİHİ : 29.04.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62, 53/6. maddelerigereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin gerialınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan …, katılan … vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan …’ün yüzüne karşı verilen hükümde kanun yolu süresinin usulüne uygun şekilde gösterilmemesi nedeniyle 27/04/2010 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın idaresindeki araçla, gündüz vakti, bölünmüş yolda sağ şeritte seyir halinde iken, yolun solundan sağına doğru karşıya geçen yayalara, sağ şeritte çarpması sonucu, bir kişinin ölümüne, bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; sanık tali kusurlu bulunmuş ise de, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında; sanık hakkındaki temel cezanın 3 sene olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan …, katılan … vekili ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; mesleği şoförlük olan ve aylık 600 TL geliri olduğunu beyan eden sanığın, sabıkasının ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmadığı, iyi hali nedeniyle cezada TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı dikkate alındığında; “Sanığın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler ve cezaların şahsileştirilmesi kuralı nazara alınarak hürriyeti bağlayıcı cezanın aynen çektirilmesi halinde ıslah edicilik vasfının oluşacağı” şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile TCK’nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.