YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/21152
KARAR NO : 2013/7623
KARAR TARİHİ : 27.03.2013
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 1- Suça sürüklenen çocuklar …, …ile sanıklar …, … hakkında; 5271sayılı CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat
2- Sanık … hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK’nın 62, 52/2, 53/1, 51 maddelerigereğince mahkumiyet, erteleme
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık …’in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık … ile katılan vekili tarafından, suça sürüklenen çocuklar …, … ile sanıklar … ve …’ın beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu’nun 10.03.1979 tarih ve A-1605 sayılı kararıyla 2. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil ve ilan edilen alanda yer alan, Şanlıurfa İli, Harran İlçesi, Merkez Mahallesi, 1 paftada, izinsiz inşaat yapıldığına dair, suç tarihinde emniyet görevlileri tarafından tutanak tutulması üzerine sanıklar hakkında kamu davası açıldığı, dosya içerisinde mevcut, inşaat mühendisi bilirkişinin raporuna göre, dava konusu olan taşınmazın, Harran ilçe merkez sur harabeleri içinde, sit alanı olan bölgede 196 metre kare alanda kurulu, briket duvarlı, iç ve dış kaba sıvasının yapıldığı, su tesisat borularının çekildiği, ön tarafında balkon bulunduğu, terasa çıkış için doğu cephesinde betonarme merdiven yapıldığı, yapının inşai faaliyet teşkil ettiğinin bildirildiği, koruma altına alınan yerde inşaat yaptırmak için, ilgili koruma kurulundan izin alması gereken kişinin inşaat sahibi olduğu, suça sürüklenen çocuklar …, … ile sanıklar … ve …’ın işçi olup, izin almak gibi bir sorumluluklarının bulunmadığı, kaldı ki, inşaat sahibinin ilgili yerlere müracaat edip, izin alıp almadığını bilebilecek durumda olmadıkları, inşaat sahibi sanık …’in, sit alanında izin almaksızın inşaat yaptırdığının anlaşılması karşısında, mahkemece suça sürüklenen çocuklar …, … ile sanıklar … ve …’ın beraatlerine, sanık …’in mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık …’in suçun oluşmadığına, katılan vekilinin beraat eden sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine, sanık … hakkında verilen cezanın ertelenmesinin kanuna aykırı olduğuna ve hakkında eksik ceza tayin edildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık … hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, bu hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,
2- Hapis cezası ertelenen sanık … hakkında denetim süresi belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık … ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının sanık …’e ilişkin 1. bendinin (f) paragrafından sonra gelmek üzere hükme “Sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” cümlesinin, 1. bendinin (h) paragrafının başına “5237 sayılı TCK’nın 51/3 maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilerek, suça sürüklenen çocuklar …, … ile sanıklar … ve … hakkındaki hükmün doğrudan, sanık … hakkındaki hüküm isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.