YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/21532
KARAR NO : 2013/12594
KARAR TARİHİ : 07.05.2013
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : Beraat
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan … Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu vekili ile katılan … vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Açılan kamu davasının niteliğine göre, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar görmeyen Kütahya Belediye Başkanlığının davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, … vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Katılan … Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Kütahya Koruma Uygulama ve Denetim Müdürlüğü görevlileri tarafından 23/06/2009 tarihinde yapılan inceleme neticesinde sanığın mülkiyetinde olup, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 17/07/1987 tarih ve 3552 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli Kütahya Kalesininde içerisinde bulunduğu, Eskişehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 16/03/2001 tarih ve 1384 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece arkeolojik sit alanında yer alan dava konusu taşınmaz üzerinde önceden mevcut olan müştemilatların yanı sıra, 2-3 metre aralıklı ve yaklaşık 3 metre yüksekliğinde ahşap direklerin üzerleri örtülerek oturma yerlerinin düzenlendiği, burçlar üzerine masa ve sandalyeler konulduğu hususlarının belirlendiği, keşif tarihinde aynı uygulamaların mevcudiyetini koruduğunun anlaşıldığı, her ne kadar inşaat mühendisi bilirkişi raporunda, suça konu uygulamaların portatif ve kolaylıkla kaldırılabilir nitelikte olduğu, sit alanına inşai ve fiziki müdahale oluşturmadıkları belirtilmiş ise de; Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun, Arkeolojik Sitler Koruma ve Kullanma Koşullarına ilişkin 658 sayılı ilke kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanlarının korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak alanlar olduğunun, bu alanlarda hiçbir yapılaşmaya izin verilemeyeceğinin belirlendiği, sanığın 02/09/2004 tarihinde yapılan tespitte 12 adet demir direk dikerek yörük kıl çadırı, büfe, tuvalet ve lavabo yapmak suretiyle fiziki ve inşai müdahalede bulunduğunun belirlenmesi üzerine hakkında yürütülen soruşturma ve yapılan yargılama neticesinde, Kütahya Ağır Ceza Mahkemesinin
2004/304 esas ve 2005/49 sayılı kararı ile söz konusu uygulamaların basit ve her zaman kaldırılabilir nitelikte olduğundan bahisle sanığın beraatine hükmedildiği, suça konu yerin sit alanı özelliğini bilen sanığın söz konusu yerde çay bahçesi yapılmasına izin verilmesine dair talebinin Kurul tarafından olumlu görülmemesine karşın, eyleminde ısrar ederek, bu kez ahşap direkler üzerine kıl çadır örterek oturma mekanları oluşturduğu, kale burçlarına masa ve sandalyeler koyduğu, böylece sanığın kastının dava konusu yerde süreklilik arz edecek şekilde bir tesis oluşturma ve işletmeye matuf olduğu, suça konu uygulamaların 1. derece arkeolojik sit alanına fiziki müdahale teşkil ettiği, bu itibarla mahkumiyeti gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan … Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.