YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/21899
KARAR NO : 2013/14100
KARAR TARİHİ : 27.05.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa ve kabule göre; yönetimindeki motosikletle maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet veren ve güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 245 promil alkollü olarak … kullandığı tespit edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınmak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerekirken, “TCK’nın 53/1.a,b,d,e maddesinde belirtilen yasal haklarının kullanılmasından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen hakkının kullanılmasının şartla tahliye tarihine kadar yasaklanmasına,” şeklinde, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkilerin kullanılması yönündeki yoksunluğun, diğer kişiler yönünden “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devam edeceğini öngörmeyecek ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 5. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun’un 53/2. maddesi gereğince “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar”; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler bakımından 5237 Sayılı TCK’nın 53/2. maddesi gereğince “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” yoksun bırakılmasına yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.