YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/23165
KARAR NO : 2013/9387
KARAR TARİHİ : 10.04.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle Yaralama
Hüküm :TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-3-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere; katılanlar vekilinin süre tutum dilekçesinde belirttiği, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü gündüz saat 19:05 sularında açık havada, meskun mahalde, bölünmemiş, 2 yönlü, 5 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, parke kaplama, görüşe engel cismin bulunmadığı, hafif eğimli düz yolda idaresindeki kamyonetle seyir halinde bulunan sanığın, iki sokağın kesiştiği kavşak içerisinde 12 yaşındaki katılanın idaresindeki bisikletle çarpışması şeklinde gelişen ve katılanın nitelikli şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; kaza sonrası kolluk görevlilerince düzenlenen kaza tespit tutanağında, mağdurun idaresindeki bisikletin, sanığa ait aracın sol arka kapı ve çamurluk kısmına çarpmış olduğunun belirtilmesi, sanığın aşamalardaki beyanlarında yokuş aşağı inen bisikleti son anda fark ederek çarpmaya engel olmak için gaza bastığını buna rağmen kazaya engel olamadığını ifade etmesi, sanığın olay anındaki hızının mekanik olarak tespit edilememiş olması ve mahkemece olay mahallinde yapılan keşifte dinlenen tanığın, aracın hızının 25-30 km/s. Olduğunu ifade etmesi karşısında, dosya kapsamına uygun düşmeyen ve sanığa tali kusur izafe eden bilirkişi raporuna neden üstünlük tanındığı da yeterince tartışılmadan, yukarıda belirtilen şekilde meydana gelen kazada mağdurun tam kusurlu olduğu dikkate alınmadan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.