YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/25910
KARAR NO : 2013/13108
KARAR TARİHİ : 10.05.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK’nın 62, 52, 53
maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık … ve sanık … müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu’nun 10/03/1979 gün ve A-1605 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli bölgede bulunan ve Vakıflar Genel Müdürlüğü’ne ait araziye izinsiz betonarme ev yaparak inşai ve fiziki müdahalede bulundukları iddiasıyla haklarında dava açıldığı, sanık …’ın aşamalardaki tutarlı savunmasında, inşaat yaptığı arsanın babasına ait olduğunu, ancak tapusunun bulunmadığını, babasıyla birlikte ikamet ettiklerini, başka bir yerden arsa alıp ev yapacak durumu olmadığından inşaata başladıklarını, babasının işlettiği kültür evinde çalıştığını ve aylık gelirinin 200 TL olduğunu, geliri iki katlı evi yapmaya yetmediğinden babasından para alarak dava konusu inşaatı yaptığını, inşaatın bir katında kendisinin, diğer katında ise ailesinin kalacağını beyan etmesi karşısında, sanık …’nin oğlu olan sanık …’e maddi destek sağlamak suretiyle inşaatın yapımına katkıda bulunarak atılı suçu işlediği anlaşılmakla, 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinde ifadesini bulan “yaptıran” sıfatıyla hareket ettiği kabul edilmekle, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık …’nin atılı suçu işlemediğine, sanık … müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (e) bendinin hükümden çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.