YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28156
KARAR NO : 2013/13137
KARAR TARİHİ : 10.05.2013
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2b, 62, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Öztekinler sokağını takiben Sultan caddesi istikametine seyrederken, sağ taraftaki Fulya Sitesi girişine dönmek istediği sırada virajı alamaması üzerine aracın durduğu, tekrar çalıştırdığında ise kontrolsüz bir şekilde hareket ettiğinden direksiyon hakimiyetini kaybederek aracının sağ ön çamurluk, tampon kısmıyla sitenin bahçe duvarına çarpıp savrularak yolun karşı kenarında site girişine doğru yürüyen yaya …’e çarpması sonucunda, …’in sağ pubis kırığı, sağ femur parçalı kırığı, sağ sakral bölgede kırık ve lombers 5. vertebrada sağ transvers proçes kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; tamamen kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ile kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın tam kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin edilen tam gün birim sayısı üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 52. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan “TCK’nın 52. maddesi” ibaresinin “5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi” şeklinde değiştirilmesine, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.