YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28323
KARAR NO : 2013/12097
KARAR TARİHİ : 02.05.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 51. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki minibüsü ile Cengiz Topel Caddesinde seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, aniden tali yola dönüş yapması üzerine nizami şeridinde seyreden katılan …’in yönetimindeki motorlubisiklet ile çarpışmaları sonucunda, katılanın hayati tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarını orta derece etkileyen kırık oluşacak biçimde yaralandığı olayda; asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları ve aynı Kanun’un 89/2 (b-e) maddesi gereğince mağdurdaki yaralanmanın niteliği itibarıyla cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ve eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, katılanın şikayet hakkının bulunmadığına, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Cezanın ertelenmesi sırasında, 5237 sayılı TCK’nın 51/3-6. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmesi ve aynı Kanun’un 51/7-8. maddeleri gereğince yasal ihtarlarda bulunulması yerine, uygulanan kanun maddesi ve ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5. bendinin başına gelecek şekilde “5237 sayılı TCK’nın 51/3-6. maddesi gereğince,”, 6. bendin başına “5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi gereğince” ve 7. bendin başına da “5237 sayılı TCK’nın 51/8. maddesi gereğince,” ibarelerinin eklenmesine, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.