YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/31239
KARAR NO : 2013/12339
KARAR TARİHİ : 03.05.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 22/3, 89/2-e, 89/3-a-b, 62, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında zamanaşımı içerisinde 6136 sayılı kanuna muhalefet etmek suçundan gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin; mahkemece çelişkili tanık beyanlarına itibar edildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Katıldığı düğün sırasında aşırı alkollü olan sanığın tanık beyanlarına göre 1 metre yakınında insanlar bulunmasına rağmen önce havaya ateş etmeye başlayıp alkolün etkisiyle atışlar sırasında elinin aşağı doğru inmesi sonucu kendisine 4 metre mesafede bulunan katılanın yaralanmasına neden olduğu olayda sanığın kendisine bu kadar yakın mesafede bulunan insanların yaralanabileceğini öngörmesine rağmen neticeyi kabullenerek eylemine devam edip kendi beyanı ile de sabit olduğu üzere toplamda arka arkaya 4 el ateş etmesi şeklinde gerçekleşen olayda olası kasıtla yaralama suçunun oluştuğu gözetilmeden bilinçli taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,
2- Katılanın yaralanmasının niteliğine ilişkin olarak Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken 07.01.2011 tarihli Darıca Devlet Hastanesi nöroloji uzmanı tarafından düzenlenen yetersiz rapora itibarla hüküm kurulması kanuna aykırı,
Kabule göre de;
Katılanın yaşamını tehlikeye sokacak, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve yitirilmesine, iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 89. maddesinin 3.fıkrasının a. ve b. bendleri gereğince bir katı oranında bir kez artırılması gerekirken, 89. maddenin 2. fıkrasının e. bendi gereğince de yarı oranında artırılması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 03.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.