YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/33157
KARAR NO : 2014/709
KARAR TARİHİ : 16.01.2014
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme, Suç üstlenme
Hüküm : 1- Sanık … hakkında TCK’nın 270, 270/2, 62/1, 63. ve CMK’nın 231/5-8. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
2- Sanıklar … ve … hakkında TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanıklar … ve …’ın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık … müdafii ve sanık … tarafından, sanık … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, sanık … müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Sanık … hakkında suç üstlenme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olup temyizen incelenmesi mümkün bulunmadığından ve itiraz merciince de gerekli incelemenin yapıldığı dikkate alınarak, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B) Sanıklar … ve … hakkındaki taksirle öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde ise;
Olay günü saat 17.45 sıralarında, sanık …’ın sevk ve idaresindeki otomobil ile Darende’den Malatya istikametine devlet karayolunu takiben seyrederken, olay mahalline geldiğinde önünde aynı yönde seyretmekte olan sanık …’ın yönetimindeki römorklu traktöre arkadan çarpması sonucunda, otomobil içerisinde yolcu olarak bulunan …’ın öldüğü, diğer yolcu … ile traktörde yolcu olan …’nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları ve sanıklardan şikayetçi olmadıkları olayda; sürücü belgesi bulunmadığı için sürücü belgesiz … kullanması nedeniyle hakkında daha önce iki kez idari ceza uygulanan sanık …’ın, göz rahatsızlığına bağlı olarak askerliğe elverişli olmadığına ilişkin raporu, bileteral konjenital makülopati görme hastalığı nedeniyle özür durumuna
göre % 90 çalışma gücü kaybı oranı ile özürlü olduğuna dair Malatya Devlet Hastahanesi’nin 22/04/2004 tarihli sağlık kurulu raporu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu’nun 22 Ocak 2010 tarihli raporuna göre, kişide görmeyi ciddi derecede azaltan maküla hastalığı bulunduğu, söz konusu görme bozukluğunun otomobil sevk ve idaresine engel bir durum olduğu, kaza saatinde engel durumun daha da belirginleştiği ve sanık …’ın kullandığı traktörün arkasına bağlı olan 3 metre uzunluğundaki römorka yüklenen 6.4 metre boyundaki demir direkler 3.4 metrelik kısmının arkaya doğru sarkmış halde yüklenmesi nedeniyle römork arka kapağının kapanmadığı için stop lambaları ya da reflektör türü hiçbir belirleyici işaretin gece şartlarında gözükmediği ve traktör ile römorkun arasında römorkun sinyalızasyon sistemini çalıştıracak kablo bağlantısının da bulunmadığı hususları dikkate alındığında; her iki sanık hakkında da bilinçli taksir koşullarının gerçekleştiği anlaşıldığından, taksirle öldürme suçundan hükmolunan cezalarda TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş, gerekçeli kararda sanıklara asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edildiği halde, hükümde sehven alt sınırdan cezaya hükmedildiğinin yazıldığının açıklanması ve bilinçli taksir halinde hükmolunan uzun süreli hapis cezalarının kanunen paraya çevrilemeyeceği hususları dikkate alındığında; tebliğnamenin ikinci kısmının (b), (c) ve (d) bentlerindeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan, sanık … müdafinin, olayda sanığın kusurunun olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, bilinçli taksir koşulunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle,
5237 sayılı TCK’nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanıklar hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık … hakkındaki (3) numaralı ve sanık … hakkındaki (4) numaralı hüküm fıkralarından TCK’nın 53/1-2. maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. bentlerinin karardan çıkartılmaları uretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.