Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/33304 E. 2013/7637 K. 27.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/33304
KARAR NO : 2013/7637
KARAR TARİHİ : 27.03.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK’nın 52/2,53/1, 51/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Antalya Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu’nun 06.01.1994 tarih ve 2098 sayılı kararıyla kentsel sit alanı olarak tescil edilen alanda yer alan ve Antalya Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu’nun 27.06.1990 tarih ve 851 sayılı kararı ile “korunması gerekli kültür varlığı” olarak tescil edilen, Antalya İli, Merkez, Balbey Mahallesi, 366 ada, 19 parseldeki tescilli binanın bahçesinin “Çivik Oto Yıkama” olarak faaliyet gösterdiğine dair, 08.11.2005 tarihinde İmar İşleri Müdürlüğü görevlileri tarafından tespit tutanağı tutulması üzerine sanık hakkında kamu davası açıldığı, dosya içerisinde mevcut arkeolog bilirkişi raporuna göre, söz konusu evin doğal malzemeden yapılı ve bahçeden girilen orijinal kapısının genişletilerek demir sürgülü kapıya dönüştürüldüğü, oto yıkamaya dönüştürülen avludaki zemine müdahalelerin yaptığı tahribatın kalıcı olup, geri dönüşümü olanaksız hale getirdiği, izinsiz ve ruhsatsız otoparkın yanı sıra avluya açılan su sondajının yapıya zarar verdiğinin bildirildiği anlaşılmakla,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın korunması gerekli kültür varlığına dönüşümsüz olarak zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine, aynı kanunun 65/b maddesi uyarınca ceza tayin edilmesi,
2- Suça konu yerde inşaat mühendisi ile keşif yapılarak, inşai müdahale kapsamında kalan yapıların eskime durumları, kullanılan malzemelerin yıpranma özellikleri de dikkate alınarak suç tarihinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespiti ile sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayalı olarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
3- 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, bu hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,
4- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken uygulanan kanun maddesinin 1 yıl 8 ay yerine, 1/8 ay olarak gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.